24 02 2013

..4...

Sevgilim Bugün bizim günümüzdü, bugün hayatımda olmanın 4. yılı. iyi kötü senle geçirdiğim 4 sene. bazen hüzün bazen keder... bazen mutluluk... umut... kavuşma... en güzel günlerimi senle geçirdim. bugün yanımda değilsin olmayacaksın. hakettim. kim bilir... belki de unutmuşsundur. halbuki, 4 sene her bugünde, sadece 1 kere seninle geçirdim. ondan öncekilerde hiç yoktun.. tek başıma kutluyorum hayatıma gelişini... alışkınım o yüzden.. bugün benim hayatımdaki en güzel günlerden birisi. birisi doğum günün birisi de bugün. iyiki varsın... iyiki hayatımdasın.. ne olursa olsun beni hala sevebildiğin için şanslıyım.... seni çok seviyorum. bildiğinden daha çok... hissettiğinden daha çok. tahammül edemeyeceğin kadar çok....   Devamı

04 02 2013

Köşebaşı

Karanlik bir sokakta kosebasina cekildim. Yerlere yagmurun gozyasi akmis. Islakti kaldirimlar. Bir su birikintisi vardi. Ona kaydi gozum. Carpik bir gulumsemeyle halime guldu yansimam. Sen kimsin,diyordu adeta bana. aldiris etmedim. Ben de bilmiyorum ki cevap vereyim. Ic cektim. Cevirdim gozlerimi uzayan yola. Kimsecikler yok, issiz bir yer. Birkac kopek havlamasi yankilaniyordu caddede. Gelip bana saldirsalar, paramlarca etseler bedenimi hic itiraz etmezdim hani. O derece... soguktan ellerimi titreyen cebimden cikardim. Icimi isitir diye bir sigara belki dedim. Cektim cektim. Icime cektim. Kanser olana kadar cekecektim . Olene kadar. Dumaninda zehirlenene kadar. Neyse, olmadi tabi. Ic cektim yine. Bir baktim gozumde bir islaklik. Agliyorum. Hay aksi, dedim kendi kendime. Bu da nerden cikti simdi. Dondum gokyuzune, bak ben de aglayabiliyor musum, dedim. Gozlerimi yumdum. Dusunceler aklimdan oluk oluk akiyor... Sahi ben kimdim? Neden kimse yoktu? Neden karanlikti burasi. Ve ben, neden yalnizdim? Aslinda tekbir cevabi vardi kendime veremedigim. Ben bir hayalim. Hickimse ya da bir her neyseyim. Ben bir yaramazim, ise yaramaz Gercekte var olmayan bir sey.. ve gozlerimi araladim yeniden dunyaya... yeniden bir hic olarak. . . Devamı

02 02 2013

HİÇ!

Kimliği belirsiz meçhul birisiyim artık. Kimim neyim, bilmiyorum. Büründüğüm kimlikten artık uzakta olduğumu hissettim bugün. Belki de çok uzakta. Daha önce hissetmediğim kadar çok. Ben kimim? Kim miyim... sadece birisi işte.. sadece birisi.. sadece sıradan bir kişi... ya da belki de hiçkimse.... Ben hiçkimseyim. Hiç kimsede zerre kadar hakkı olmayan bir HİÇ. kocaman bir HİÇ. bir hiç kadar yalnız bir hiç kadar umutsuz bir hiç  kadar donuk bir hiç kadar bozuk bir hiç kadar terkedilmiş... bu yüzden hiçkimseyim....     Devamı

29 01 2013

Asi Düşler

başımda bir ağrı, anca bakıyorum boş ekrana. Ne yazsam diye. Bazen kelimeleri burada bile tanımlayamıyorum. Bazen her şey o kadar yetersiz kalıyor ki; içim kendini ifade edememeye mahkum. Sanki bir zindanda kilitlenmiş yüreğimin acıları. Gecelerin getirdiği karanlık gündüze de yansıyor. Hatam ve ben. Başbaşa kaldık yine. Neyi nerede yanlış yapıyorum, bilmiyorum. Ben bile kendimi anlamakta zorlanırken, o beni nasıl anlasın? Kendim cümlelere dökemezken... Neyse... Hayatımda kocaman bir neyse. Ne hissettiğimi biliyorum. Ne doğru ne yanlış bunu da biliyorum. Ama ne kendime anlatabiliyorum ne ona. Artık isyana gücüm yok. İsyan etmek bana göre değil artık. Asi ruhum sadece içimi kemiriyor. Ben artık asi değilim, sadece yüreğim kendi içinde, kendi dünyasında yaşıyor asiliğini. Kendi savaşını kendiyle veriyor. Bazen nefsine yenik düşüyor, aynı yanlışları yapıyor. Bazense içi yana yana dik durmayı beceriyor. Bazen sevgiyi, deli gibi bağırmak isteyen sevgiyi de susturmak gerekiyor bu hayatta. Her şeyi tadında bırakmak, abartmadan, bunaltmadan, daraltmadan. Bazen için yansa da , gülümsemek gerekiyor. Kendi içinde saklamak... Artık söylemeye de korkuyorum acılarımı. İçimde iki kişi yaşıyorum. Biri ağlıyor biri gülüyor. Birbirlerini teselli ediyorlar işte. Korkuları,acıları, hüzünleri bastırıyorlar. Düşlerin asiliği sona erdi.. artık geriye kalan sadece kırık düşler, kırık hayaller, kırık umutlar... ve hayal kırıklıkları... Devamı

19 01 2013

küskün

bir göz yaşıydı yalnızlık. kimsesizlik.... tek arkadaşım gece şimdi... o da benim gibi yorgun, bitkin.. belki de en çok ona kırgınım... geceye... gece de beni terketti.... Bir tek Rabbim var yanımda.... bir savaş halindeyim. kendimle... diyorum işte... unut diye... unut gözlerini... unut bakışlarını, artık yok. belki de git gide daha az göreceksin.... kimbilir... en çok da mazi acıtıyor.. bırakıp giden mazi... geride kalan mazi.. adı üstünde işte "mazi" .. geçmişi bırakıp geleceğe bakalım diyorum... yok... olmuyor.... herkesin hayatında bir yüküm... yok olsam sıkıntı olmayacak ki... ruhum bedenimden ayrılıp yükselsin artıksonsuzluğa... Sana gelmek istiyorum Allahım.... Devamı